Iz Fudbalskog kluba Željezničar prisjetili su se  5. aprila 1992. godine i početka opsada našeg glavnog grada.

– Tog 5. aprila 1992. godine trebala je biti utakmica Željezničar – Rad, ali zbog rata ona nikada nije odigrana, podsjećaju iz FK Željezničar.

Na današnji dan, 5. aprila 1992. godine počela je opsada Sarajeva, najduža opsada jednog grada u novijoj historiji svijeta.

– Na taj dan trebala je biti odigrana utakmica između FK Željezničar i FK Rad, ali zbog rata susret nikada nije odigran. Žestoka vatra odgodila je meč, a poruka aktera je brzo bila jasna: „Samo da se izvuče živa glava“. Igrači Željezničara – jedan po jedan, predvođeni fizioterapeutom Kukrićem i trenerom Starovlahom, bježi su prema obližnjim stambenim zgradama u zaklon. Sudije i delegati u službenim prostorijama čekali su da utihne pucnjava sa obližnjih brda Šanac i Vraca. Igrači Rada vidno preplašeni, ščučureni jedan pored drugog, čekali su povoljan trenutak da aerodromskim autobusom pobjegnu sa stadiona, piše u novinskom članku koji podsjeća na tužni dan.

Zanimljivo da su i jedni i drugi bili za odigravanje utakmice, no politika je bila jača.

– Iz Rada su kazali da ih zanima sport, te da je to klub bez ideologije. Ipak, Grbavica je ostala pusta, a paljba i nakon više sati nije prestajala… Da se ne zaboravi i nikada ne ponovi, ističu iz FK Željezničar.